صفحه ۵۹۵ قرآن کریم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿۱﴾
سوگند به خورشید و تابندگیاش،
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿۲﴾
سوگند به مه چون پی [خورشید] رود.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿۳﴾
سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند،
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿۴﴾
سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿۵﴾
سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت،
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿۶﴾
سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد،
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿۷﴾
سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد؛
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿۸﴾
سپس پلیدکاری و پرهیزگاریاش را به آن الهام کرد،
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ﴿۹﴾
که هر کس آن را پاک گردانید، قطعاً رستگار شد،
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿۱۰﴾
و هر که آلودهاش ساخت، قطعاً درباخت.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿۱۱﴾
[قوم] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند.
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿۱۲﴾
آنگاه که شقیترینشان بر[پا] خاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿۱۳﴾
پس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! مادهشتر خدا و [نوبت] آبخوردنش را [حرمت نهید]».
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿۱۴﴾
و[لی] دروغزنش خواندند و آن [مادهشتر] را پی کردند، و پروردگارشان به [سزای] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿۱۵﴾
و از پیامد کار خویش، بیمی به خود راه نداد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿۱﴾
سوگند به شب چون پرده افکند،
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿۲﴾
سوگند به روز چون جلوهگری آغازد،
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ ﴿۳﴾
و [سوگند به] آنکه نر و ماده را آفرید،
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿۴﴾
که همانا تلاش شما پراکنده است.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ ﴿۵﴾
اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت،
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ ﴿۶﴾
و [پاداش] نیکوتر را تصدیق کرد،
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ ﴿۷﴾
بزودی راه آسانی پیش پای او خواهیم گذاشت.
وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ ﴿۸﴾
و اما آنکه بخل ورزید و خود را بینیاز دید،
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ ﴿۹﴾
و [پاداش] نیکوتر را به دروغ گرفت،
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ ﴿۱۰﴾
بزودی راه دشواری به او خواهیم نمود.
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ ﴿۱۱﴾
و چون هلاک شد، [دیگر] مال او به کارش نمیآید.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿۱۲﴾
همانا هدایت بر ماست.
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ ﴿۱۳﴾
و در حقیقت، دنیا و آخرت از آن ماست.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ ﴿۱۴﴾
پس شما را به آتشی که زبانه میکشد هشدار دادم.