صفحه ۵۶۹ قرآن کریم
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ ﴿۱۱﴾
آنان را به ایشان نشان میدهند. گناهکار آرزو میکند که کاش برای رهایی از عذاب آن روز، می توانست پسران خود را عوض دهد،
وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ ﴿۱۲﴾
و [نیز] همسرش و برادرش را،
وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ ﴿۱۳﴾
و قبیلهاش را که به او پناه میدهد،
وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿۱۴﴾
و هر که را که در روی زمین است همه را [عوض میداد] و آنگاه خود را رها میکرد.
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿۱۵﴾
نه چنین است. [آتش] زبانه میکشد،
نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ﴿۱۶﴾
پوست سر و اندام را برکننده است.
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿۱۷﴾
هر که را پشت کرده و روی برتافته،
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ ﴿۱۸﴾
و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته] فرا میخواند.
۞ إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿۱۹﴾
به راستی که انسان سخت آزمند [و بیتاب] خلق شده است.
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ﴿۲۰﴾
چون صدمهای به او رسد عجز و لابه کند.
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿۲۱﴾
و چون خیری به او رسد بخل ورزد.
إِلَّا الْمُصَلِّينَ ﴿۲۲﴾
غیر از نمازگزاران:
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ﴿۲۳﴾
همان کسانی که بر نمازشان پایداری میکنند.
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ﴿۲۴﴾
و همانان که در اموالشان حقی معلوم است،
لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿۲۵﴾
برای سائل و محروم.
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿۲۶﴾
و کسانی که روز جزا را باور دارند.
وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿۲۷﴾
و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ﴿۲۸﴾
چرا که از عذاب پروردگارشان ایمن نمیتوانند بود.
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿۲۹﴾
و کسانی که دامن خود را حفظ میکنند،
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿۳۰﴾
مگر بر همسران خود یا کنیزانشان که [در این صورت] مورد نکوهش نیستند.
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿۳۱﴾
و هر کس پا از این [حد] فراتر نهد، آنان همان از حد درگذرندگانند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿۳۲﴾
و کسانی که امانتها و پیمان خود را مراعات میکنند.
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ﴿۳۳﴾
و آنان که بر شهادتهای خود ایستادهاند.
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿۳۴﴾
و کسانی که بر نمازشان مداومت میورزند.
أُولَـٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ﴿۳۵﴾
آنها هستند که در باغهایی [از بهشت]، گرامی خواهند بود.
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿۳۶﴾
چه شده است که آنان که کفر ورزیدهاند، به سوی تو شتابان،
عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ ﴿۳۷﴾
گروه گروه، از راست و از چپ [هجوم میآورند]؟
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ﴿۳۸﴾
آیا هر یک از آنان طمع میبندد که در بهشت پر نعمت درآورده شود؟
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿۳۹﴾
نه چنین است. ما آنان را از آنچه [خود] میدانند آفریدیم.