صفحه ۵۶۸ قرآن کریم
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ ﴿۳۵﴾
پس امروز او را در اینجا حمایتگری نیست.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ ﴿۳۶﴾
و خوراکی جز چرکابه ندارد،
لَّا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ ﴿۳۷﴾
که آن را جز خطاکاران نمیخورند.
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿۳۸﴾
پس نه [چنان است که میپندارید]، سوگند یاد میکنم به آنچه میبینید،
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿۳۹﴾
و آنچه نمیبینید،
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿۴۰﴾
که [قرآن] قطعاً گفتار فرستادهای بزرگوار است.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿۴۱﴾
و آن گفتار شاعری نیست [که] کمتر [به آن] ایمان دارید.
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿۴۲﴾
و نه گفتار کاهنی [که] کمتر [از آن] پند میگیرید.
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۴۳﴾
[پیام] فرودآمدهای است از جانب پروردگار جهانیان.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ ﴿۴۴﴾
و اگر [او] پارهای گفتهها بر ما بسته بود،
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ﴿۴۵﴾
دست راستش را سخت میگرفتیم،
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ ﴿۴۶﴾
سپس رگ قلبش را پاره میکردیم،
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ ﴿۴۷﴾
و هیچ یک از شما مانع از [عذاب] او نمیشد.
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿۴۸﴾
و در حقیقت، [قرآن] تذکاری برای پرهیزگاران است.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿۴۹﴾
و ما به راستی میدانیم که از [میان] شما تکذیبکنندگانی هستند.
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿۵۰﴾
و آن واقعاً بر کافران حسرتی است.
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ ﴿۵۱﴾
و این [قرآن]، بیشبهه، حقیقتی یقینی است.
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۵۲﴾
پس به [پاس] نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ﴿۱﴾
پرسندهای از عذاب واقعشوندهای پرسید،
لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ﴿۲﴾
که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارندهای نیست.
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ﴿۳﴾
[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است.
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ﴿۴﴾
فرشتگان و روح، در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی «او» بالا میروند.
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ﴿۵﴾
پس صبر کن، صبری نیکو.
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ﴿۶﴾
زیرا آنان [عذاب] را دور میبینند،
وَنَرَاهُ قَرِيبًا ﴿۷﴾
و [ما] نزدیکش میبینیم.
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ ﴿۸﴾
روزی که آسمانها چون فلز گداخته شود،
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ﴿۹﴾
و کوهها چون پشم زده گردد،
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ﴿۱۰﴾
و هیچ دوست صمیمی از دوست صمیمی [حال] نپرسد،