صفحه ۵۶۷ قرآن کریم
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ﴿۹﴾
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم] شهرهای سرنگون شده [سدوم و عاموره] مرتکب خطا شدند.
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ﴿۱۰﴾
و از امر فرستاده پروردگارشان سرپیچی کردند، و [خدا هم] آنان را به گرفتنی سخت، فرو گرفت.
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ﴿۱۱﴾
ما، چون آب طغیان کرد، شما را بر کشتی سوار نمودیم.
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ﴿۱۲﴾
تا آن را برای شما [مایه] تذکری گردانیم و گوشهای شنوا آن را نگاه دارد.
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿۱۳﴾
پس آنگاه که در صور یک بار دمیده شود.
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ﴿۱۴﴾
و زمین و کوهها از جای خود برداشته شوند و هر دوی آنها با یک تکان ریز ریز گردند.
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱۵﴾
پس آن روز است که واقعه [آنچنانی] وقوع یابد.
وَانشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ﴿۱۶﴾
و آسمان از هم بشکافد، و در آن روز است که آن از هم گسسته باشد.
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ ﴿۱۷﴾
و فرشتگان در اطراف [آسمان]اند، و عرش پروردگارت را آن روز، هشت [فرشته ] بر سر خود بر میدارند.
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ ﴿۱۸﴾
در آن روز، شما [به پیشگاه خدا] عرضه میشوید، [و] پوشیدهای از شما پوشیده نمیماند.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ﴿۱۹﴾
اما کسی که کارنامهاش به دست راستش داده شود، گوید: «بیایید و کتابم را بخوانید.
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ ﴿۲۰﴾
من یقین داشتم که به حساب خود میرسم.
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ﴿۲۱﴾
پس او در یک زندگی خوش است:
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿۲۲﴾
در بهشتی برین،
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ﴿۲۳﴾
[که] میوه هایش در دسترس است.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ﴿۲۴﴾
بخورید و بنوشید، گواراتان باد، به [پاداش] آنچه در روزهای گذشته انجام دادید.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ ﴿۲۵﴾
و اما کسی که کارنامهاش به دست چپش داده شود، گوید: «ای کاش کتابم را دریافت نکرده بودم.
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿۲۶﴾
و از حساب خود خبردار نشده بودم.
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ﴿۲۷﴾
ای کاش آن [مرگ] کار را تمام میکرد.
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ ﴿۲۸﴾
مال من، مرا سودی نبخشید.
هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ ﴿۲۹﴾
قدرت من از [کف] من برفت.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿۳۰﴾
[گویند:] «بگیرید او را و در غل کشید.
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿۳۱﴾
آنگاه میان آتشش اندازید.
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ ﴿۳۲﴾
پس در زنجیری که درازی آن هفتاد گز است وی را در بند کشید.
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ ﴿۳۳﴾
چرا که او به خدای بزرگ نمیگروید.
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿۳۴﴾
و به اطعام مسکین تشویق نمیکرد.