صفحه ۳۱۳ قرآن کریم
وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰ ﴿۱۳﴾
و من تو را برگزیدهام، پس بدانچه وحی میشود گوش فرا ده.
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي ﴿۱۴﴾
منم، من، خدایی که جز من خدایی نیست، پس مرا پرستش کن و به یاد من نماز برپا دار.
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ ﴿۱۵﴾
در حقیقت، قیامت فرارسنده است. میخواهم آن را پوشیده دارم، تا هر کسی به [موجب] آنچه میکوشد جزا یابد.
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَن لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ ﴿۱۶﴾
پس هرگز نباید کسی که به آن ایمان ندارد و از هوس خویش پیروی کرده است، تو را از [ایمان به] آن باز دارد، که هلاک خواهی شد.
وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ ﴿۱۷﴾
و ای موسی، در دست راست تو چیست؟»
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ ﴿۱۸﴾
گفت: «این عصای من است، بر آن تکیه میدهم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم، و کارهای دیگری هم برای من از آن برمیآید.»
قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ ﴿۱۹﴾
فرمود: «ای موسی، آن را بینداز.»
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ ﴿۲۰﴾
پس آن را انداخت و ناگاه ماری شد که به سرعت میخزید.
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ ﴿۲۱﴾
فرمود: «آن را بگیر و مترس، به زودی آن را به حال نخستینش بازخواهیم گردانید،
وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَىٰ ﴿۲۲﴾
و دست خود را به پهلویت ببر، سپید بیگزند برمیآید، [این] معجزهای دیگر است،
لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى ﴿۲۳﴾
تا به تو معجزات بزرگ خود را بنمایانیم.
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ ﴿۲۴﴾
به سوی فرعون برو که او به سرکشی برخاسته است.
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ﴿۲۵﴾
گفت: «پروردگارا، سینهام را گشاده گردان،
وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي ﴿۲۶﴾
و کارم را برای من آسان ساز،
وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِي ﴿۲۷﴾
و از زبانم گره بگشای،
يَفْقَهُوا قَوْلِي ﴿۲۸﴾
[تا] سخنم را بفهمند،
وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي ﴿۲۹﴾
و برای من دستیاری از کسانم قرار ده،
هَارُونَ أَخِي ﴿۳۰﴾
هارون برادرم را،
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ﴿۳۱﴾
پشتم را به او استوار کن،
وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي ﴿۳۲﴾
و او را شریک کارم گردان،
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا ﴿۳۳﴾
تا تو را فراوان تسبیح گوییم،
وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا ﴿۳۴﴾
و بسیار به یاد تو باشیم،
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًا ﴿۳۵﴾
زیرا تو همواره به [حال] ما بینایی.»
قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَىٰ ﴿۳۶﴾
فرمود: «ای موسی، خواستهات به تو داده شد.»
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰ ﴿۳۷﴾
و به راستی، بار دیگر [هم] بر تو منت نهادیم،