صفحه ۳۱۲ قرآن کریم

کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، به زودی [خدای‌] رحمان برای آنان محبتی [در دلها] قرار می‌دهد.

در حقیقت، ما این [قرآن‌] را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزگاران را بدان نوید، و مردم ستیزه‌جو را بدان بیم دهی.

و چه بسیار نسلها که پیش از آنان هلاک کردیم. آیا کسی از آنان را می‌یابی یا صدایی از ایشان می‌شنوی؟

طه.

قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به رنج افتی،

جز اینکه برای هر که می‌ترسد، پندی باشد.

[کتابی است‌] نازل شده از جانب کسی که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است.

خدای رحمان که بر عرش استیلا یافته است.

آنچه در آسمانها و آنچه در زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر خاک است از آنِ اوست.

و اگر سخن به آواز گویی، او نهان و نهان‌تر را می‌داند.

خدایی که جز او معبودی نیست [و] نامهای نیکو به او اختصاص دارد.

و آیا خبر موسی به تو رسید؟

هنگامی که آتشی دید، پس به خانواده خود گفت: «درنگ کنید، زیرا من آتشی دیدم، امید که پاره‌ای از آن برای شما بیاورم یا در پرتو آتش راه [خود را باز] یابم.

پس چون بدان رسید، ندا داده شد که: «ای موسی،

این منم پروردگار تو، پای‌پوش خویش بیرون آور که تو در وادی مقدس «طُوی‌» هستی.