صفحه ۳۱۱ قرآن کریم
أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا ﴿۷۷﴾
آیا دیدی آن کسی را که به آیات ما کفر ورزید و گفت: «قطعاً به من مال و فرزند [بسیار] داده خواهد شد»؟
أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَـٰنِ عَهْدًا ﴿۷۸﴾
آیا بر غیب آگاه شده یا از [خدای] رحمان عهدی گرفته است؟
كَلَّا ۚ سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ﴿۷۹﴾
نه چنین است. به زودی آنچه را میگوید، مینویسیم و عذاب را برای او خواهیم افزود.
وَنَرِثُهُ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًا ﴿۸۰﴾
و آنچه را میگوید، از او به ارث میبریم و تنها به سوی ما خواهد آمد.
وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ﴿۸۱﴾
و به جای خدا، معبودانی اختیار کردند تا برای آنان [مایه] عزّت باشد.
كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ﴿۸۲﴾
نه چنین است. به زودی [آن معبودان] عبادت ایشان را انکار میکنند و دشمن آنان میگردند.
أَلَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّيَاطِينَ عَلَى الْكَافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا ﴿۸۳﴾
آیا ندانستی که ما شیطانها را بر کافران گماشتهایم، تا آنان را [به گناهان] تحریک کنند؟
فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ﴿۸۴﴾
پس بر ضد آنان شتاب مکن، که ما [روزها] را برای آنها شماره میکنیم.
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَـٰنِ وَفْدًا ﴿۸۵﴾
[یاد کن] روزی را که پرهیزگاران را به سوی [خدای] رحمان گروه گروه محشور میکنیم.
وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْدًا ﴿۸۶﴾
و مجرمان را با حال تشنگی به سوی دوزخ میرانیم.
لَّا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَـٰنِ عَهْدًا ﴿۸۷﴾
[آنان] اختیار شفاعت را ندارند، جز آن کس که از جانب [خدای] رحمان پیمانی گرفته است.
وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَـٰنُ وَلَدًا ﴿۸۸﴾
و گفتند: «[خدای] رحمان فرزندی اختیار کرده است.»
لَّقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا ﴿۸۹﴾
واقعاً چیز زشتی را [بر زبان] آوردید.
تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ﴿۹۰﴾
چیزی نمانده است که آسمانها از این [سخن] بشکافند و زمین چاک خورد و کوهها به شدت فرو ریزند.
أَن دَعَوْا لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدًا ﴿۹۱﴾
از اینکه برای [خدای] رحمان فرزندی قایل شدند.
وَمَا يَنبَغِي لِلرَّحْمَـٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا ﴿۹۲﴾
[خدای] رحمان را نسزد که فرزندی اختیار کند.
إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَـٰنِ عَبْدًا ﴿۹۳﴾
هر که در آسمانها و زمین است جز بندهوار به سوی [خدای] رحمان نمیآید.
لَّقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ﴿۹۴﴾
و یقیناً آنها را به حساب آورده و به دقت شماره کرده است.
وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا ﴿۹۵﴾
و روز قیامت همه آنها تنها، به سوی او خواهند آمد.