صفحه ۶۰۰ قرآن کریم
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿۱۰﴾
و آنچه در سینههاست فاش شود،
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌ ﴿۱۱﴾
در چنان روزی پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است؟
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الْقَارِعَةُ ﴿۱﴾
کوبنده،
مَا الْقَارِعَةُ ﴿۲﴾
چیست کوبنده؟
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ﴿۳﴾
و تو چه دانی که کوبنده چیست؟
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿۴﴾
روزی که مردم چون پروانه[های] پراکنده گردند،
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ ﴿۵﴾
و کوهها مانند پشم زدهشده رنگین شود.
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ﴿۶﴾
اما هر که سنجیدههایش سنگین برآید،
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ﴿۷﴾
پس وی در زندگی خوشی خواهد بود!
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ﴿۸﴾
و اما هر که سنجیدههایش سبک بر آید،
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ﴿۹﴾
پس جایش «هاویه» باشد.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ﴿۱۰﴾
و تو چه دانی که آن چیست؟
نَارٌ حَامِيَةٌ ﴿۱۱﴾
آتشی است سوزنده.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ﴿۱﴾
تفاخر به بیشترداشتن، شما را غافل داشت.
حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ﴿۲﴾
تا کارتان [و پایتان] به گورستان رسید.
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿۳﴾
نه چنین است، زودا که بدانید.
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿۴﴾
باز هم نه چنین است، زودا که بدانید.
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ﴿۵﴾
هرگز چنین نیست، اگر علمالیقین داشتید!
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ﴿۶﴾
به یقین دوزخ را میبینید.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ﴿۷﴾
سپس آن را قطعاً به عینالیقین درمییابید.
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ﴿۸﴾
سپس در همان روز است که از نعمت [روی زمین] پرسیده خواهید شد.