صفحه ۳۴۸ قرآن کریم

[نه!] بلکه حقیقت را بر ایشان آوردیم، و قطعاً آنان دروغگویند.

خدا فرزندی اختیار نکرده و با او معبودی [دیگر] نیست، و اگر جز این بود، قطعاً هر خدایی آنچه را آفریده [بود] باخود می‌برد، و حتماً بعضی از آنان بر بعضی دیگر تفوّق می‌جستند. منزه است خدا از آنچه وصف می‌کنند.

دانای نهان و آشکار، و برتر است از آنچه [با او] شریک می‌گردانند.

بگو: «پروردگارا، اگر آنچه را که [از عذاب‌] به آنان وعده داده شده است به من نشان دهی،

پروردگارا، پس مرا در میان قوم ستمکار قرار مده.»

و به راستی که ما تواناییم که آنچه را به آنان وعده داده‌ایم بر تو بنمایانیم.

بدی را به شیوه‌ای نیکو دفع کن. ما به آنچه وصف می‌کنند داناتریم.

و بگو: «پروردگارا، از وسوسه‌های شیطانها به تو پناه می‌برم.

و پروردگارا، از اینکه [آنها] به پیش من حاضر شوند به تو پناه می‌برم.»

تا آنگاه که مرگ یکی از ایشان فرا رسد، می‌گوید: «پروردگارا، مرا بازگردانید،

شاید من در آنچه وانهاده‌ام کار نیکی انجام دهم. نه چنین است، این سخنی است که او گوینده آن است و پشاپیش آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته خواهند شد.

پس آنگاه که در صور دمیده شود، [دیگر] میانشان نسبت خویشاوندی وجود ندارد، و از [حال‌] یکدیگر نمی‌پرسند.

پس کسانی که کفه میزان [اعمال‌] آنان سنگین باشد، ایشان رستگارانند.

و کسانی که کفه میزان [اعمال‌]شان سبک باشد، آنان به خویشتن زیان زده [و] همیشه در جهنم می‌مانند.

آتش چهره آنها را می‌سوزاند، و آنان در آنجا ترش‌رویند.