صفحه ۵۹۷ قرآن کریم
بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿۱﴾
سوگند به [کوه] تین و زیتون،
وَطُورِ سِينِينَ ﴿۲﴾
و طور سینا،
وَهَـٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿۳﴾
و این شهر امن [و امان]،
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿۴﴾
[که] براستی انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم.
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿۵﴾
سپس او را به پستترین [مراتب] پستی بازگردانیدیم؛
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿۶﴾
مگر کسانی را که گرویده و کارهای شایسته کردهاند، که پاداشی بیمنّت خواهند داشت.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿۷﴾
پس چه چیز، تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وامیدارد؟
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿۸﴾
آیا خدا نیکوترین داوران نیست؟
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿۱﴾
بخوان به نام پروردگارت که آفرید.
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿۲﴾
انسان را از عَلَق آفرید.
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿۳﴾
بخوان، و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است.
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿۴﴾
همان کس که به وسیله قلم آموخت.
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿۵﴾
آنچه را که انسان نمیدانست [بتدریج به او] آموخت.
كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿۶﴾
حقاً که انسان سرکشی میکند،
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿۷﴾
همین که خود را بینیاز پندارد.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿۸﴾
در حقیقت، بازگشت به سوی پروردگار توست.
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿۹﴾
آیا دیدی آن کس را که باز میداشت،
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿۱۰﴾
بندهای را آنگاه که نماز میگزارد؟
أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿۱۱﴾
چه پنداری اگر او بر هدایت باشد،
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿۱۲﴾
یا به پرهیزگاری وادارد [برای او بهتر نیست]؟
أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿۱۳﴾
[و باز] آیا چه پنداری [که] اگر او به تکذیب پردازد و روی برگرداند [چه کیفری در پیش دارد]؟
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿۱۴﴾
مگر ندانسته که خدا میبیند؟
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿۱۵﴾
زنهار، اگر باز نایستد، موی پیشانی [او] را سخت بگیریم؛
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿۱۶﴾
[همان] موی پیشانی دروغزن گناهپیشه را.
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿۱۷﴾
[بگو] تا گروه خود را بخواند.
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿۱۸﴾
بزودی آتشبانان را فرا خوانیم.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِب ۩ ﴿۱۹﴾
زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده کن، و خود را [به خدا] نزدیک گردان.