صفحه ۵۸۹ قرآن کریم
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿۳۵﴾
بر تختها[ی خود نشسته]، نظاره میکنند.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿۳۶﴾
[تا ببینند] آیا کافران به پاداش آنچه میکردند رسیدهاند؟
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا السَّمَاءُ انشَقَّتْ ﴿۱﴾
آنگاه که آسمان زهم بشکافد،
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۲﴾
و پروردگارش را فرمان برد و [چنین] سزد.
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿۳﴾
و آنگاه که زمین کشیده شود،
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿۴﴾
و آنچه را که در آن است بیرون افکند و تهی شود،
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۵﴾
و پروردگارش را فرمان برد و [چنین] سزد.
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿۶﴾
ای انسان، حقاً که تو به سوی پروردگار خود بسختی در تلاشی، و او را ملاقات خواهی کرد.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿۷﴾
اما کسی که کارنامهاش به دست راستش داده شود،
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿۸﴾
بزودیاش حسابی بس آسان کنند،
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿۹﴾
و شادمان به سوی کسانش باز گردد.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ ﴿۱۰﴾
و اما کسی که کارنامهاش از پشت سرش به او داده شود،
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ﴿۱۱﴾
زودا که هلاک [خویش] خواهد،
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿۱۲﴾
و در آتش افروخته درآید.
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿۱۳﴾
او در [میان] خانواده خود شادمان بود.
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿۱۴﴾
او میپنداشت که هرگز برنخواهد گشت.
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ﴿۱۵﴾
آری، در حقیقت، پروردگارش به او بینا بود.
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿۱۶﴾
نه، نه، سوگند به شفق،
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿۱۷﴾
سوگند به شب و آنچه [شب] فروپوشاند،
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿۱۸﴾
سوگند به ماه چون [بَدر] تمام شود،
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿۱۹﴾
که قطعاً از حالی به حالی برخواهید نشست.
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۲۰﴾
پس چرا آنان باور نمیدارند؟
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿۲۱﴾
و چون بر آنان قرآن تلاوت میشود چهره بر خاک نمیسایند؟
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ ﴿۲۲﴾
[نه!] بلکه آنان که کفر ورزیدهاند، تکذیب میکنند.
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿۲۳﴾
و خدا به آنچه در سینه دارند داناتر است.
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۲۴﴾
پس آنان را از عذابی دردناک خبر ده،
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿۲۵﴾
مگر کسانی که گرویده و کارهای شایسته کردهاند، که آنان را پاداشی بیمنّت خواهد بود.