صفحه ۵۸۷ قرآن کریم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا السَّمَاءُ انفَطَرَتْ ﴿۱﴾
آنگاه که آسمان زهم بشکافد،
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿۲﴾
و آنگاه که اختران پراکنده شوند،
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿۳﴾
و آنگاه که دریاها از جا برکنده گردند،
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿۴﴾
و آنگاه که گورها زیر و زبر شوند،
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿۵﴾
هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿۶﴾
ای انسان، چه چیز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿۷﴾
همان کس که تو را آفرید، و [اندام] تو را درست کرد، و [آنگاه] تو را سامان بخشید.
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاءَ رَكَّبَكَ ﴿۸﴾
و به هر صورتی که خواست، تو را ترکیب کرد.
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿۹﴾
با این همه، شما منکر [روز] جزایید.
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿۱۰﴾
و قطعاً بر شما نگهبانانی [گماشته شده]اند:
كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿۱۱﴾
[فرشتگان] بزرگواری که نویسندگان [اعمال شما] هستند؛
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿۱۲﴾
آنچه را میکنید، میدانند.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿۱۳﴾
قطعاً نیکان به بهشت اندرند.
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿۱۴﴾
و بیشک، بدکاران در دوزخند.
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿۱۵﴾
روز جزا در آنجا درآیند،
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿۱۶﴾
و از آن [عذاب] دور نخواهند بود.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۷﴾
و تو چه دانی که چیست روز جزا؟
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۱۸﴾
باز چه دانی که چیست روز جزا؟
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ ﴿۱۹﴾
روزی که کسی برای کسی هیچ اختیاری ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿۱﴾
وای بر کمفروشان،
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿۲﴾
که چون از مردم پیمانه ستانند، تمام ستانند؛
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿۳﴾
و چون برای آنان پیمانه یا وزن کنند، به ایشان کم دهند.
أَلَا يَظُنُّ أُولَـٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿۴﴾
مگر آنان گمان نمیدارند که برانگیخته خواهند شد؟
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿۵﴾
[در] روزی بزرگ:
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۶﴾
روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پای ایستند.