صفحه ۵۸۳ قرآن کریم
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿۳۱﴾
مسلماً پرهیزگاران را رستگاری است:
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿۳۲﴾
باغچهها و تاکستانها،
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿۳۳﴾
و دخترانی همسال با سینههای برجسته،
وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿۳۴﴾
و پیالههای لبالب.
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿۳۵﴾
در آنجا نه بیهودهای شنوند، و نه [یکدیگر را] تکذیب [کنند].
جَزَاءً مِّن رَّبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿۳۶﴾
[این است] پاداشی از پروردگار تو، عطایی از روی حساب.
رَّبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿۳۷﴾
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، بخشایشگری که کس را یارای خطاب با او نیست.
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿۳۸﴾
روزی که «روح» و فرشتگان به صف میایستند، و [مردم] سخن نگویند، مگر کسی که [خدای] رحمان به او رخصت دهد، و سخن راست گوید.
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا ﴿۳۹﴾
آن [روز]، روز حق است؛ پس هر که خواهد، راه بازگشتی به سوی پروردگار خود بجوید.
إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا ﴿۴۰﴾
ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم: روزی که آدمی آنچه را با دست خویش پیش فرستاده است بنگرد؛ و کافر گوید: «کاش من خاک بودم.»
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿۱﴾
سوگند به فرشتگانی که [از کافران] به سختی جان ستانند،
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿۲﴾
و به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به آرامی گیرند،
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿۳﴾
و به فرشتگانی که [در دریای بیمانند] شناکنان شناورند،
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿۴﴾
پس در پیشی گرفتن [در فرمان خدا] سبقتگیرندهاند،
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿۵﴾
و کار [بندگان] را تدبیر میکنند.
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿۶﴾
آن روز که لرزنده بلرزد،
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿۷﴾
و از پی آن لرزهای [دگر] افتد،
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿۸﴾
در آن روز، دلهایی سخت هراسانند.
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿۹﴾
دیدگان آنها فرو افتاده.
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿۱۰﴾
گویند: «آیا [باز] ما به [مغاک] زمین برمیگردیم؟
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ﴿۱۱﴾
آیا وقتی ما استخوانریزههای پوسیده شدیم [زندگی را از سر میگیریم]؟»
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿۱۲﴾
[و با خود] گویند: «در این صورت، این برگشتی زیانآور است.»
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿۱۳﴾
و[لی] در حقیقت، آن [بازگشت، بسته به] یک فریاد است [و بس].
فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ ﴿۱۴﴾
و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود.
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ ﴿۱۵﴾
آیا سرگذشت موسی بر تو آمد؟