صفحه ۵۷۵ قرآن کریم
۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿۲۰﴾
در حقیقت، پروردگارت میداند که تو و گروهی از کسانی که با تواند، نزدیک به دو سوم از شب یا نصف آن یا یک سوم آن را [به نماز] برمیخیزید، و خداست که شب و روز را اندازهگیری میکند. [او ]میداند که [شما] هرگز حساب آن را ندارید، پس بر شما ببخشود، [اینک] هر چه از قرآن میسر میشود بخوانید. [خدا] میداند که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود، و [عدهای] دیگر در زمین سفر میکنند [و] در پی روزی خدا هستند، و [گروهی] دیگر در راه خدا پیکار مینمایند. پس هر چه از [قرآن] میسر شد تلاوت کنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و وام نیکو به خدا دهید؛ و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر باز خواهید یافت. و از خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده مهربان است.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ﴿۱﴾
ای کشیده ردای شب بر سر،
قُمْ فَأَنذِرْ ﴿۲﴾
برخیز و بترسان.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿۳﴾
و پروردگار خود را بزرگ دار.
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿۴﴾
و لباس خویشتن را پاک کن.
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ ﴿۵﴾
و از پلیدی دور شو.
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿۶﴾
و منّت مگذار و فزونی مطلب.
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ﴿۷﴾
و برای پروردگارت شکیبایی کن.
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ ﴿۸﴾
پس چون در صور دمیده شود،
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿۹﴾
آن روز [چه] روز ناگواری است!
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ ﴿۱۰﴾
بر کافران آسان نیست.
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا ﴿۱۱﴾
مرا با آنکه [او را] تنها آفریدم واگذار.
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا ﴿۱۲﴾
و دارایی بسیار به او بخشیدم،
وَبَنِينَ شُهُودًا ﴿۱۳﴾
و پسرانی آماده [به خدمت، دادم]،
وَمَهَّدتُّ لَهُ تَمْهِيدًا ﴿۱۴﴾
و برایش [عیش خوش] آماده کردم.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿۱۵﴾
باز [هم] طمع دارد که بیفزایم.
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا ﴿۱۶﴾
ولی نه، زیرا او دشمن آیات ما بود.
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا ﴿۱۷﴾
به زودی او را به بالارفتن از گردنه [عذاب] وادار میکنم.