صفحه ۵۳۴ قرآن کریم
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿۶۸﴾
در آن دو، میوه و خرما و انار است.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿۷۰﴾
در آنجا [زنانی] نکوخوی و نکورویند.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ ﴿۷۲﴾
حورانی پردهنشین در [دل] خیمهها.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۷۴﴾
دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ ﴿۷۶﴾
بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زدهاند.
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿۷۸﴾
خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت،
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾
آن واقعه چون وقوع یابد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾
[که] در وقوع آن دروغی نیست:
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾
پستکننده [و] بالابرنده است.
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾
چون زمین با تکان [سختی] لرزانده شود،
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾
و کوهها [جمله] ریزه ریزه شوند،
فَكَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثًّا ﴿۶﴾
و غباری پراکنده گردند،
وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾
و شما سه دسته شوید:
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۸﴾
یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾
و سبقتگیرندگان مقدمند؛
أُولَـٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾
آنانند همان مقربان [خدا]،
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾
در باغستانهای پر نعمت.
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾
گروهی از پیشینیان،
وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾
و اندکی از متأخران.
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾
بر تختهایی جواهرنشان،
مُّتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾
که روبروی هم بر آنها تکیه دادهاند.