صفحه ۴۹۸ قرآن کریم
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۴۰﴾
در حقیقت، روز «جدا سازی» موعد همه آنهاست.
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿۴۱﴾
همان روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی نمیتواند حمایتی کند، و آنان یاری نمیشوند،
إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿۴۲﴾
مگر کسی را که خدا رحمت کرده است، زیرا که اوست همان ارجمند مهربان.
إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ ﴿۴۳﴾
آری! درخت زقوم،
طَعَامُ الْأَثِيمِ ﴿۴۴﴾
خوراک گناه پیشه است.
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ﴿۴۵﴾
چون مس گداخته در شکمها میگدازد؛
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ﴿۴۶﴾
همانند جوشش آب جوشان.
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ ﴿۴۷﴾
او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید،
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ﴿۴۸﴾
آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید.
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿۴۹﴾
بچش که تو همان ارجمند بزرگواری!
إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ﴿۵۰﴾
این است همان چیزی که در باره آن تردید میکردید.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿۵۱﴾
به راستی پرهیزگاران در جایگاهی آسوده [اند]،
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۵۲﴾
در بوستانها و کنار چشمهسارها.
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ﴿۵۳﴾
پرنیان نازک و دیبای ستبر میپوشند [و] برابر هم نشستهاند.
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿۵۴﴾
[آری،] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشتچشم همسر میگردانیم.
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿۵۵﴾
در آنجا هر میوهای را [که بخواهند] آسوده خاطر میطلبند.
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿۵۶﴾
در آنجا جز مرگ نخستین، مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه میدارد.
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۵۷﴾
[این] بخششی است از جانب پروردگار تو. این است همان کامیابی بزرگ.
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿۵۸﴾
در حقیقت، [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانیدیم، امید که پند پذیرند.
فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿۵۹﴾
پس مراقب باش، زیرا که آنان هم مراقبند.