صفحه ۴۹۶ قرآن کریم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ حم ﴿۱﴾
حاء، میم.
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿۲﴾
سوگند به کتاب روشنگر،
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿۳﴾
[که] ما آن را در شبی فرخنده نازل کردیم، [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم.
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿۴﴾
در آن [شب] هر [گونه] کاری [به نحوی] استوار فیصله مییابد.
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿۵﴾
[این] کاری است [که] از جانب ما [صورت میگیرد]. ما فرستنده [پیامبران] بودیم.
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۶﴾
[و این] رحمتی از پروردگار توست، که او شنوای داناست.
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿۷﴾
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر یقین دارید.
لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۸﴾
خدایی جز او نیست؛ او زندگی میبخشد و میمیراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست.
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿۹﴾
ولی نه، آنها به شک و شبهه خویش سرگرمند.
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ﴿۱۰﴾
پس در انتظار روزی باش که آسمان دودی نمایان برمیآورد،
يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۱﴾
که مردم را فرو میگیرد؛ این است عذاب پر درد.
رَّبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿۱۲﴾
[میگویند:] «پروردگارا، این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم.»
أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ﴿۱۳﴾
آنان را کجا [جای] پند[گرفتن] باشد، و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است.
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿۱۴﴾
پس، از او روی برتافتند و گفتند: «تعلیمیافتهای دیوانه است.»
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ﴿۱۵﴾
ما این عذاب را اندکی از شما برمیداریم [ولی شما] در حقیقت باز از سر میگیرید.
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿۱۶﴾
روزی که دست به حمله میزنیم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه] ما انتقامکشندهایم.
۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿۱۷﴾
و به یقین، پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم، و پیامبری بزرگوار برایشان آمد،
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿۱۸﴾
که [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید، زیرا که من شما را فرستادهای امینم.