صفحه ۴۴۶ قرآن کریم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿۱﴾
سوگند به صف بستگان -که صفی [با شکوه] بستهاند-
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿۲﴾
و به زجرکنندگان -که به سختی زجر میکنند-
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ﴿۳﴾
و به تلاوتکنندگان [آیات الهی]!
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ ﴿۴﴾
که قطعاً معبود شما یگانه است!
رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿۵﴾
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار خاورها!
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿۶﴾
ما آسمان این دنیا را به زیور اختران آراستیم!
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ ﴿۷﴾
و [آن را] از هر شیطان سرکشی نگاه داشتیم!
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ﴿۸﴾
[به طوری که] نمیتوانند به انبوه [فرشتگان] عالَم بالا گوش فرا دهند، و از هر سوی پرتاب میشوند.
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿۹﴾
با شدت به دور رانده میشوند، و برایشان عذابی دایم است.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿۱۰﴾
مگر کسی که [از سخن بالاییان] یکباره استراق سمع کند، که شهابی شکافنده از پی او میتازد!
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ ﴿۱۱﴾
پس، [از کافران] بپرس: آیا ایشان [از نظر] آفرینش سختترند یا کسانی که [در آسمانها] خلق کردیم؟ ما آنان را از گِلی چسبنده پدید آوردیم.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿۱۲﴾
بلکه عجب میداری و [آنها] ریشخند میکنند!
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ﴿۱۳﴾
و چون پند داده شوند عبرت نمیگیرند.
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿۱۴﴾
و چون آیتی ببینند به ریشخند میپردازند!
وَقَالُوا إِنْ هَـٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿۱۵﴾
و میگویند: «این جز سحری آشکار نیست.»
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۱۶﴾
«آیا چون مردیم و خاک و استخوانهای [خُرد] گردیدیم، آیا راستی برانگیخته میشویم؟
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۱۷﴾
و همین طور پدران اوّلیه ما؟!»
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ ﴿۱۸﴾
بگو: «آری! در حالی که شما خوارید!»
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿۱۹﴾
و آن تنها یک فریاد است و بس! و بناگاه آنان به تماشا خیزند!
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۲۰﴾
و میگویند: «ای وای بر ما! این است روز جزا!»
هَـٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿۲۱﴾
این است همان روز داوری که آن را تکذیب میکردید!
۞ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿۲۲﴾
کسانی را که ستم کردهاند، با همردیفانشان و آنچه غیر از خدا میپرستیدهاند،
مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿۲۳﴾
گِرد آورید و به سوی راه جهنم رهبریشان کنید!
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ ﴿۲۴﴾
و بازداشتشان نمایید که آنها مسؤولند!