صفحه ۳۷۶ قرآن کریم

آنچه از آن برخوردار می‌شدند، به کارشان نمی‌آید [و عذاب را از آنان دفع نمی‌کند]؟

و هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر آنکه برای آن هشداردهندگانی بود.

[تا آنان را] تذکر [دهند]؛ و ما ستمکار نبوده‌ایم.

و شیطانها آن را فرود نیاورده‌اند.

و آنان را نسزد و نمی‌توانند [وحی کنند].

در حقیقت آنها از شنیدن، معزول [و محروم‌]اند.

پس با خدا، خدای دیگر مخوان که از عذاب‌شدگان خواهی شد.

و خویشان نزدیکت را هشدار ده.

و برای آن مؤمنانی که تو را پیروی کرده‌اند، بال خود را فرو گستر.

و اگر تو را نافرمانی کردند، بگو: «من از آنچه می‌کنید بیزارم.»

و بر [خدایِ‌] عزیزِ مهربان توکل کن،

آن کس که چون [به نماز] برمی‌خیزی تو را می‌بیند،

و حرکت تو را در میان سجده‌کنندگان [می‌نگرد].

او همان شنوای داناست.

آیا شما را خبر دهم که شیاطین بر چه کسی فرود می‌آیند؟

بر هر دروغزن گناهکاری فرود می‌آیند،

که [دزدانه‌] گوش فرا می‌دارند و بیشترشان دروغگویند،

و شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند.

آیا ندیده‌ای که آنان در هر وادیی سرگردانند؟

و آنانند که چیزهایی می‌گویند که انجام نمی‌دهند.

مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده و خدا را بسیار به یاد آورده و پس از آنکه مورد ستم قرار گرفته‌اند یاری خواسته‌اند. و کسانی که ستم کرده‌اند به زودی خواهند دانست به کدام بازگشتگاه برخواهند گشت.