صفحه ۳۶۹ قرآن کریم

بدین امید که اگر ساحران غالب شدند از آنان پیروی کنیم؟»

و چون ساحران پیش فرعون آمدند، گفتند: «آیا اگر ما غالب آییم واقعاً برای ما مزدی خواهد بود؟»

گفت: «آری، و در آن صورت شما حتماً از [زمره‌] مقرّبان خواهید شد.»

موسی به آنان گفت: «آنچه را شما می‌اندازید بیندازید.»

پس ریسمانها و چوبدستی‌هایشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون که ما حتماً پیروزیم.»

پس موسی عصایش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعید.

در نتیجه، ساحران به حالت سجده درافتادند.

گفتند: «به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم:

پروردگار موسی و هارون.»

گفت: « [آیا] پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ قطعاً او همان بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است. به زودی خواهید دانست. حتماً دستها و پاهای شما را از چپ و راست خواهم برید و همه‌تان را به دار خواهم آویخت.»

گفتند: «باکی نیست، ما روی به سوی پروردگار خود می‌آوریم.

ما امیدواریم که پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشاید، [چرا] که نخستین ایمان‌آورندگان بودیم.»

و به موسی وحی کردیم که: «بندگان مرا شبانه حرکت ده، زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت.»

پس فرعون مأمورانِ جمع‌آوریِ [خود را] به شهرها فرستاد،

[و گفت:] «اینها عده‌ای ناچیزند.

و راستی آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند،

و[لی‌] ما همگی به حال آماده‌باش درآمده‌ایم.»

سرانجام، ما آنان را از باغستانها و چشمه‌سارها،

و گنجینه‌ها و جایگاه‌های پر ناز و نعمت بیرون کردیم.

[اراده ما] چنین بود، و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائیل میراث دادیم.

پس هنگام برآمدن آفتاب، آنها را تعقیب کردند.