صفحه ۳۲۳ قرآن کریم

و چه بسیار شهرها را که [مردمش‌] ستمکار بودند در هم شکستیم، و پس از آنها قومی دیگر پدید آوردیم.

پس چون عذاب ما را احساس کردند، بناگاه از آن می‌گریختند.

[هان‌] مگریزید، و به سوی آنچه در آن متنعّم بودید و [به سوی‌] سراهایتان بازگردید، باشد که شما مورد پرسش قرار گیرید.

گفتند: «ای وای بر ما، که ما واقعاً ستمگر بودیم.»

سخنشان پیوسته همین بود، تا آنان را دروشده بی‌جان گردانیدیم.

و آسمان و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازیچه نیافریدیم.

اگر می‌خواستیم بازیچه‌ای بگیریم، قطعاً آن را از پیش خود اختیار می‌کردیم.

بلکه حق را بر باطل فرو می‌افکنیم، پس آن را در هم می‌شکند، و بناگاه آن نابود می‌گردد. وای بر شما از آنچه وصف می‌کنید.

و هر که در آسمانها و زمین است برای اوست، و کسانی که نزد اویند از پرستش وی تکبّر نمی‌ورزند و درمانده نمی‌شوند.

شبانه روز، بی‌آنکه سستی ورزند، نیایش می‌کنند.

آیا برای خود خدایانی از زمین اختیار کرده‌اند که آنها [مردگان را] زنده می‌کنند؟

اگر در آنها [=زمین و آسمان‌] جز خدا، خدایانی [دیگر] وجود داشت، قطعاً [زمین و آسمان‌] تباه می‌شد. پس منزّه است خدا، پروردگار عرش، از آنچه وصف می‌کنند.

در آنچه [خدا] انجام می‌دهد چون و چرا راه ندارد، و[لی‌] آنان [=انسانها] سؤال خواهند شد.

آیا به جای او خدایانی برای خود گرفته‌اند؟ بگو: «برهانتان را بیاورید.» این است یادنامه هر که با من است و یادنامه هر که پیش از من بوده. [نه!] بلکه بیشترشان حق را نمی‌شناسند و در نتیجه از آن رویگردانند.